Met Barbara is het heel prettig samenwerken. Ze begrijpt meteen wat de bedoeling van een artikel is. Voordat ze aan de slag gaat, legt ze cases voor, zodat we het samen eens worden over de richting die het verhaal uitgaat. We hebben regelmatig contact, waardoor ik eigenlijk altijd direct tevreden ben met het eindresultaat. Ze levert gewoon prima werk af.
—
Het valt niet altijd mee om een perfectionist te zijn. Ik wil foutloze artikelen aanleveren, zorgen dat het tijdschrift waarvoor ik eindredacteur ben, zonder onjuistheden van de pers rolt, ik wil alleen maar met goede suggesties voor artikelen komen en alles moet altijd beter, mooier, origineler en verrassender.
“Monday night I will be cooking this grouse”, vertelde onze taxichauffeur likkebarend. Niets geks aan zo’n uitspraak, denkt u misschien. Toch was de berghoen in kwestie geen natuurlijke dood gestorven. Hij of zij was zojuist verkeersslachtoffer geworden. Met voorbedachten rade!
Hangend boven een gat in de grond, zonder een mogelijkheid om na afloop door te trekken, realiseerde ik me des te meer hoe goed we het in Nederland hebben. Nee, ik was niet in een afgelegen dorpje, ergens middenin de rimboe. Ik verbleef in het armste land van Europa, Moldavië, op uitnodiging van een goede [...]
En dan staat je leven volledig op zijn kop. Mijn vader is er niet meer, iets wat je al die jaren dat je je ouders bij je hebt, niet voor kunt stellen. Maar dan is het onvoorstelbare opeens werkelijkheid. En dat doet pijn, ongelofelijk veel pijn. Mijn vader overleed onverwachts op 84-jarige leeftijd.
Als kind was ik er getuige van hoe mijn moeder streed om overtollige kilo’s weg te krijgen. Astronautenvoer, Weight Watchers, zij heeft het allemaal geprobeerd. Mijn moeder had het jojo-effect al uitgevonden, lang voordat het een ingeburgerd begrip werd.
Vanochtend weer een tijdvak afgesloten. Dat gebeurt je als ouder natuurlijk wel vaker. De laatste borst- of flesvoeding, de laatste luier, afscheid van het kinderdagverblijf, het behalen van het C-zwemdiploma, de basisschooltijd afsluiten en vanochtend: het laatste bezoek aan de orthodontist.
Droom, plan, uitvoering. Drie simpele woorden, waar soms een eeuwigheid overheen kan gaan. Wie kent dat niet? Je droomt ergens van, maar durft de stap niet te zetten om het ook daadwerkelijk te doen.
Dat wij in een efficiënt land wonen, daar schreef ik al eens eerder over. Toen moesten de Verenigde Staten het ontgelden. Sinds kort heb ik Italië aan mijn top drie toegevoegd, met stip op één.
Mijn opvoeding, opleiding en de berichtgeving in de media zorgden er jarenlang voor dat ik opkeek naar de Verenigde Staten. Dat was het land waar iets altijd als eerste gebeurde, om vervolgens naar Europa en de rest van de wereld over te waaien. Echt een voorbeeldland.
Net een heel interessant artikel afgerond voor het blad OOK, een publiekstrijdschrift voor grootouders. Het artikel ging over hyperouders. Dat zijn ouders die bovenop hun kinderen zitten en hen voor van alles en nog wat proberen te behoeden. Conclusie van het artikel is dat dit gedrag van de ouders alleen maar averechts werkt. Kinderen leren [...]