Anders beleven
De vakantie zit erop, tijd om weer volop aan de slag te gaan. Onder het werk kijk ik af en toe naar onze foto’s en geniet ik na. We hebben behoorlijk wat moois gezien in de Verenigde Staten. Om in New York op de Empire State Building te staan en al die wolkenkrabbers onder je te zien, was echt zo’n wow moment. Evenals een bezoek aan de Statue of Liberty en Ellis Island, waar destijds al die duizenden immigranten voet aan wal zetten. De geschiedenis kwam daar heel dichtbij. Natuurlijk ook Ground Zero bezocht. Onvoorstelbaar wat daar negen jaar geleden gebeurde. In het bezoekerscentrum beelden van die dag gezien en de indrukwekkende verhalen van brandweermannen gehoord die hun levens riskeerden. Kippenvel kreeg je van de hartverscheurende verhalen van overlevenden en nabestaanden.
Ook van Washington D.C. was ik erg onder de indruk. Capitol Hill, de plek waar Barak Obama als eerste zwarte president van de Verenigde Staten geschiedenis schreef. En natuurlijk op de foto voor het Witte Huis. In de zinderende hitte liepen we vervolgens alle (oorlogs)monumenten af. De een nog indrukwekkender dan de ander. We sloten af bij het monument ter nagedachtenis aan Franklin D. Roosevelt. Alle uitspraken waar hij om beroemd is geworden zijn daar in steen vereeuwigd. Uitspraken die nog altijd actueel zijn.
Zo beleefde ik de Verenigde Staten. Hoe anders was het voor onze twee puberdochters. New York konden ze nog wel waarderen, vooral de M&M store op Time Square, waar je M&M’s in alle kleuren van de regenboog kunt kopen, maar dan wel twee keer zo duur als in de supermarkt om de hoek. Washington was een ware beproeving. Kilometers lopen in de hitte en kijken naar monumenten die niet echt veel betekenen voor de twee tieners. Dat we ’s middags musea indoken konden ze alleen waarderen omdat de airco de broodnodige verkoeling bracht.
Toch waren er gelukkig ook momenten van extreme blijdschap. Bijvoorbeeld het bezoek aan een outlet. De aankoop van al die goedkope topjes, broeken en Converse schoenen (wel vijf paar in totaal) zorgde voor totale extase. Maar het ultieme geluk beleefden onze dertien- en vijftienjarigen toen we in Ocean City, een badplaats vergelijkbaar met Zandvoort, een spelletjesarcade bezochten. Daar mochten de meiden ieder vijf dollar vergokken. Met de gewonnen punten mochten ze (in mijn ogen waardeloze) plastic cadeautjes uitzoeken. Dat viel niet mee (voor mama), het kiezen duurde een halfuur. Toen de buit eindelijk binnen was, riep de jongste met haar zojuist verkregen glimmende plastic diadeem op haar hoofd: “Dit is het hoogtepunt van deze vakantie. Echt, dit is de beste vakantie ooit!”